Bewoner aan het woord

Mevrouw R. Nolte, 72 jaar

“De dag dat ik mijn intrek nam, herinner ik me nog goed. Die dag werd mevrouw van Veen 100 jaar en er werd natuurlijk getrakteerd. Ik kreeg wel meteen met een knipoog te horen dat ik niet elke dag gebak zou krijgen!

Op de dag dat ik op Mastbos kwam wonen was mijn kamer, of eigenlijk moet ik zeggen ‘appartement’, al helemaal ingericht met mijn eigen spullen. Ik had van te voren de sleutel gekregen en ik had voldoende tijd gehad om mijn eigen spullen over te verhuizen. Het voelde meteen aan als ‘thuis’. Sterker nog, het voelt eigenlijk fijner dan thuis, omdat ik nu op de derde etage woon en ik me erg beschermd voel. In mijn vorige woning is namelijk 2 keer ingebroken en daardoor voelde ik me daar niet meer zo veilig.

Het enige nadeel aan mijn woonruimte op Mastbos is dat het aanrecht, en daardoor ook de kraan, voor mij op een verkeerde hoogte zit. Doordat ik aan mijn rolstoel gebonden ben, kan ik net niet bij de kraan in de keuken en moet ik steeds in de badkamer water halen. Helaas subsidieert de gemeente alleen aanpassingen in reguliere woningen en niet in zorgcentra, waardoor de keuken blijft zoals hij nu is. En tja…een balkon met openslaande deur mis ik eigenlijk ook wel een beetje. Als het lekker weer is, kan er alleen een raam open gezet worden en daarvoor ben ik afhankelijk van de hulp van anderen omdat ik zelf net niet bij de klink kan.

Toch heb ik vooral een enorm gevoel van vrijheid, omdat ik nog steeds kan gaan en staan waar ik zelf wil. Ik kan in mijn elektrische rolstoel overal naartoe en daar maak ik eerlijk gezegd dankbaar gebruik van. Soms ga ik zelfs een paar dagen weg. Als ik eens een nacht niet thuis slaap, dan laat ik dit altijd even weten aan één van de verzorgenden en vervolgens ga ik op pad.

Daarnaast ga ik graag op visite bij medebewoners, breng ik de krant rond op mijn verdieping en ga ik ook graag naar de stad. Op zondag ga ik regelmatig naar het Leger des Heils en als het lekker weer is, ga ik ergens op een terrasje zitten of rij ik naar de Langendijk om daar even een vers visje te eten bij het viskraam. Als visliefhebster kijk ik ook altijd weer uit naar eind juni, omdat er dan verse haring is op locatie Mastbos!

Eigenlijk is het eten sowieso erg lekker op locatie Mastbos. Ik kan elke dag kiezen tussen 2 soorten soepen, 2 soorten groenten en 2 soorten toetjes. Daarnaast kan ik ook altijd aangeven of ik ’s middags of  ’s avonds warm wil eten en of ik dat in het restaurant wil doen of op mijn eigen kamer. Zelf eet ik het liefst in het restaurant omdat dat veel gezelliger is.

Met de gezelligheid zit het hier gelukkig ook wel goed. Er wordt, vaak met de hulp van vrijwilligers, van alles georganiseerd. Ik doe graag mee met de zitgym en ga regelmatig bloemschikken. Ik heb een vriendengroep waarmee ik Rummikub speel en ik ga ook vaak naar de kerkdienst. Er is een activiteitenkalender met vaste activiteiten op vaste dagen en daarnaast wordt er regelmatig iets speciaals georganiseerd, zoals bijvoorbeeld de erg populaire sjoelcompetitie waar ik graag naar ga kijken. Ik zou het eigenlijk ook wel heel leuk vinden als er wat meer georganiseerd zou worden voor de bewoners door het personeel zelf, zoals een modeshow, wie van de 3 of cabaret.

Gelukkig krijg ik ook regelmatig bezoek van “buiten”. Mijn voormalige thuishulp komt graag met haar dochtertje op bezoek. We gaan dan samen een kopje koffie drinken in het restaurant en dan nog even naar mijn appartement om te praten. Ik moet ook altijd even rondrijden terwijl het dochtertje van mijn thuishulp achter op de rolstoel staat. Dan hebben we samen altijd veel plezier. Verder komt mijn eigen kapster ook regelmatig even langs om er voor te zorgen dat ik er piekfijn uit blijf zien.”

Terug naar de vorige pagina